In the long RUN

IMG_9636_zpsjmiw92ro

In mijn vorige blog vertelde ik over de magie van de marathon. Een verhaaltje dat zomaar, spontaan ontstond. Vandaag nog een poging om te delen wat ik eigenlijk wilde vertellen. In de aanloop naar de marathon kreeg ik van vele de vraag of ik mee liep? En waarom dan niet? Ja een marathon is magisch en dat was mijn eerste marathon ook zeker. Na de finish in Central Park riep ik ook meteen dat dit niet mijn eerste en laatste marathon was. Die droom is er nog steeds en het lijkt realistischer dan toen ik mij ingeschreven had voor de NY marathon.

April 2017 kwam te snel voor mij, 1,5 jaar later na de marathon van NYC. Te vroeg? Ja, en vele van jullie weten misschien ook al dat het voorbereidingstraject een pittige was. De afgelopen tijd heb ik nodig gehad om te herstellen en fit te worden. Dit was vooral een ontzettend leuke trainingsperiode.

Ik accepteerde dat de hardlopende kilometers minimaal waren en ik ontdekte weer andere leuke sporten en trainingsvormen. Ik zie het echt als een win-winsituatie. Ik voel mij fit, vind sporten ontzettend leuk en ik durf te zeggen dat ik blessurevrij ben. Van de shin splints kom je volgens mij nooit af, maar ik weet er mee om te gaan, zodat ik er geen last van heb. Top!

Het keiharde trainen en geduld is beloond, want ik ben ook weer een halfjaartje aan het hardlopen! Het is zo lekker om te lopen om het lopen, zonder een doel. Gaat het niet dan gaat het even niet. Forceren is geen optie. Ik geniet weer volop van het hardlopen, het gaat lekker en ik bouw rustig op naar de halve marathon. Het meedoen met wedstrijden begint ook weer te kriebelen. Ik heb mij nu alvast ingeschreven voor twee 10km wedstrijden. Ik doe mee voor de sfeer, het goede doel en de gezelligheid. De runs op de planning zijn: Run for Kika Rotterdam en de Disney Run. Super gaaf! Beide ga ik lopen met een vriendin en hier heb ik nu al ontzettend veel zin in.

Om antwoord te geven op de tweede veel gestelde vraag, of ik überhaupt nog wel hardloop? Ja dus! Het stond even op een lager pitje en op de blog had het een radiostilte, maar langzaamaan heb ik weer het vertrouwen, kan ik weer kilometers maken en dit met jullie delen. Ik ga ook nog wel een keer achter mijn laptop kruipen om te vertellen hoe ik getraind heb, hoe ik van mijn shin splints ben afgekomen en hoe mijn trainingsschema er uitzag incl. tips & tricks.

Voor nu, I’m back!

Liefs,
Marlissa

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *